Αττική: Υμηττός, Κορυφή Κορακοβούνι (728μ.), Σπήλαια Λιονταριού & Νυχτερίδας, ορυχεία Φυρέ

11/1/2026

Αττική: Υμηττός, Κορυφή Κορακοβούνι (728μ.), Σπήλαια Λιονταριού & Νυχτερίδας,
ορυχεία Φυρέ

Συνάντηση στις 08:30 στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού, απ’ όπου αρχίζει η
πεζοπορία μας. κατευθυνόμαστε προς ορυχεία Φυρέ. Είχαν ξεκινήσει πριν το 40 και ήταν
μεταλλείο μόλυβδου, οι μεταλλωρύχοι έμεναν στο εγκαταλειμμένο, τότε μοναστήρι. Το
1950 λειτούργησε ως σπαστήρας μαρμάρου δεύτερης κατηγορίας μέχρι που σταμάτησε τη
λειτουργία του.
Πεζοπορούμε ανηφορικά μέχρι το «Σπήλαιο νυχτερίδας»! Το σπήλαιο έχει βάθος 130
μέτρα και μικρή είσοδο σε μεγάλη αίθουσα του σπηλαίου και στη συνέχεια, μετά από λίγα
μέτρα, περνάμε ένα μικρότερο άνοιγμα που μας οδηγεί στο στενό σημείο του σπηλαίου με
τους σταλακτίτες που το κάνουν και ξεχωριστό.  Συνεχίζουμε από
μονοπάτι και ανεβαίνουμε για κορυφή Κορακοβούνι (728 μ) από κόψη με καταπληκτική
θέα προς όλη την Αττική, Σαλαμίνα, Αίγινα. Κατηφορίζουμε για το «σπήλαιο του
λιονταριού» Αποτελείται από ένα ενιαίο θάλαμο διαστάσεων 50 Χ20 μέτρα περίπου, όπου
υπάρχουν μεγάλοι σχηματισμοί σταλακτιτών κ σταλαγμιτών ο ένας έχει σχήμα ομπρέλας ή
μανιταριού, ενώ ο άλλος αποκαλείται «καμήλα» από το σχήμα του. Πιο βαθιά διακρίνονται
σημεία από ανασκαφές. Είναι γνωστό σύμφωνα με το θρύλο ότι στην αρχαιότητα ζούσε
εκεί ένα λιοντάρι, αποτελούσε πηγή τρόμου στην περιοχή, μέχρι που μαρμάρωσε όταν οι
κάτοικοι ζήτησαν τη βοήθεια του Αγίου Νικολάου, τότε, ένα μαρμάρινο λιοντάρι βρέθηκε
στο ναό του Αγίου Νικολάου στην Κάντζα (Λεοντάρι) μέχρι το Β’ παγκοσμιο πόλεμο. Το
άγαλμα χρονολογούνταν από τον 4ο με 5ο αιώνα π.χ Επιστρέφουμε στη Μονή Ιωάννου
κυνηγού όπου ολοκληρώνεται η πορεία μας (κυκλική). Η διαδρομή κινείται σε μονοπάτια κ
δασικούς χωματόδρομους. Απαραίτητος ο φακός κεφαλής και κράνος για την είσοδο στα
σπήλαια
Ω.Π.: 4 -5, Y.Δ.: 400, Β.Δ.:1+ (10 χλμ)
Συντονίστρια: Φωτεινή Χριστοπούλου